Showing posts with label شعر. Show all posts
Showing posts with label شعر. Show all posts

ماه من، غصه چرا ؟

آسمان را بنگر، که هنوز، بعد صدها شب و روز
مثل آن روز نخست
گرم و آبی و پر از مهر، به ما می‌خندد!
یا زمینی را که دلش، از سردی شب‌های خزان
نه شکست و نه نگرفت!
بلکه از عاطفه لبریز شد و
نفسی از سر امید کشید
و در آغاز بهار، دشتی از یاس سپید
زیر پاهامان ریخت،
تا بگوید که هنوز، پر امنیت احساس خداست!
ماه من!
دل به غم دادن و از یأس سخن‌ها گفتن
کار آن‌هایی نیست که خدا را دارند
ماه من!
غم و اندوه، اگر هم روزی، مثل باران بارید
یا دل شیشه‌ای‌ات، از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست
با نگاهت به خدا، چتر شادی وا کن
و بگو با دل خود، که خدا هست، خدا هست!
او همانی است که در تارترین لحظه شب، راه نورانی امید نشانم می‌داد
او همانی است که هر لحظه دلش می‌خواهد، همه زندگی‌ام،
غرق شادی باشد.
ماه من!
غصه اگر هست، بگو تا باشد!
معنی خوشبختی،
بودن اندوه است…!
این همه غصه و غم، این همه شادی و شور
چه بخواهی و چه نه! میوه یک باغند
همه را با هم و با عشق بچین
ولی از یاد مبر؛
پشت هر کوه بلند، سبزه‌زاری است پر از یاد خدا!
و در آن باز کسی می‌خواند؛
که خدا هست، خدا هست
و چرا غصه؟! چرا؟

مهین رضوانی فرد

چراغ دل

مي داني!
هنوز هم چراغ دلم را به عشق ديدنت روشن نگاه مي دارم
تا شايد
نيمه شبي
در تاريكي
تنها روشن كننده ي راهت باشد ..
..
چراغ دل
آه..
..
از خرابه ها و ويرانه هاي حضورت عبور مي كنم
مي داني!
بي نهايت ويران شده اند
آنقدر كه ديگر هيچ تصوري از آنها در ذهنم تداعي نمي شوند...
به كدامين گناه ، ساقه ي نيمه جانٍ تازه به گُل نشسته ي دلم را با تبر بي ريشه گيت شكستي؟...
و تنم را آبستن زخم ها و دردهاي لايقٍ وجود خودت ساختي
...
اگر از ويرانه ي حضورت به آساني بگذرم ،
كه مي دانم همچون جان دادني دردبار خواهد بود
بدان كه از آه ِ سوخته ي شكوفه ي به خون نشسته ي دلم دور نخواهي ماند...
..
آه بر آن كس كه همه را ، از آسمان تا زمين ، از خشكي تا دريا ، به ديده ي حقير خود مي نگرد...
...
..
Sigh .

بند زلف

عاشقم عاشق به رویت گر نمی دانی بدان
سوختم در آرزویت، گر نمی دانی بدان

مشنو از بگو سخن، من سست پیمان نیستم
هستم اندر جستجویت؛ گر نمی دانی بدان

اینکه دل جای دگر غیراز سر کویت نرفت
بسته آنرا تار مویت، گر نمی دانی بدان

گر رقیب از غم بمیرد یا حسد کورش کند
بوسه خواهم زد به رویت، گر نمی دانی بدان

با همه زنجیر و بند و حیله و مکر رقیب
خواهم آمد من به کویت، گر نمی دانی بدان

:: ابوالقاسم لاهوتی

روزهای انتظار

ای سفر کرده بگو بعد از زمانی آزگار
کی بدادم می رسد دستان تو در این غبار

بی تو بودن یعنی از اندوه خاکستر شدن
سر سپردن بر تمام دردها دیوانه وار

باز هم من ماندم و اون بی رهگذر
با تمام خاطراتی کز تو دارم یادگار

سر به روی شانه های سنگی شب می زنم
اشک می ریزم ز دست روزهای انتظار

روح نسیم صبح

در مشرق عشق؛ نور خورشید تویی
در باغ نگاه؛ یاس امید تویی

در بین هزارپونه آنکس که مرا
چون روح نسیم صبح فهمید؛ تویی

شب شیشه ای

این کیه که قد آینه عکسشو زدن به دیوار
چقده شبیه من نیست ، نه خدایا منم انگار
اگه این منم که مارو چه به اینهمه اشاره
با کی اشتباه گرفتین؟ من نه ماهم نه ستاره
چشمتو رو آینه وا کن ، واسه ماه ستاره کم نیست
اونکه آرزوشو داری حتی قدر خودتم نیست
نمیدونم خیلی از ما نقشمون تو قصه چی بود
اگه رو میشد دلامون، اگه این شب شیشه ای بود
دیگه جز شب چی میتونه سایه هر دوی ما شه؟
اگه تصویر ستاره پشت پرده ای نباشه
عینک خیال و وهمو از رو چشم قصه بردار
من همینم که میبینی، نه اون عکسهای رو دیوار

پنج وارونه چه معنا دارد؟

خواهرم کوچکم اینرا پرسید.
من به او خندیدم.
کمی آزرده و حیرت زده گفت:
روی دیوار درختان دیدم.
دیروز خودم دیدم. مهران پسر همسایه؛
پنج وارونه به مینو می داد.
آنقدر خنده ورم داشت که طفلک ترسید.
بغلش کردم و بوسیدم و با خود گفتم.
بعدها وقتی غم سقف کوتاه دلت را خم کرد.
بی گمان می فهمی پنج وارونه چه معنا دارد!

خیال

خیال تو در همه عالم برفت و باز آمد
که از وجود تو خوشتر ندید جایی را

ای عشق

دستی به کرم به شانه ما نزدی
بالی به هوای دانه ما نزدی
دیری است دلم چشم به راهت دارد
ای عشق سری به خانه ما نزدی
قیصر امین پور

ابوالفضل

آنقدر ادب که نگفت برادر؛ گفت آقا.
آنقدر وفا که تشنه ننوشید در میان آب.
آنقدر شجاعت که نامش عباس.
و آنقدر ناامید که لقبش باب الحوائج.

من و او

وقتي كه ديگر نبود
من به بودنش نيازمند شدم
وقتي كه ديگر ، رفت
من به انتظار آمدنش نشستم
وقتي كه ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد،
من او را دوست داشتم...

آغاز وپایان

آري آغاز،دوست داشتني هست.
گرچه پايان راه؛ ناپيداست
من به پايان دگر نينديشم.
كه همين دوست داشتن زيباست.

rain


Listen to the falling rain
Listen to it fall
And with every dropp of rain

you know i love you more
let it rains all night long
let my love for you go strong
as long as we 're together
who cares about the weather?
listen to the falling rain
listen to it fall
and with every dropp of rain

i can hear you call
call my name right out louds
i can hear above the clouds
i'm hear among the puddle
you and i together huddle
listen to the falling rain
listen to it rain
and with every dropp of rain

you know i love you more
it's raining
it's pouring
the old man is snoring
went to bed and bumped his head
he couldn't get up in morning
listen to the falling rain
listen to it fall
let it rain all night long
let my love for you go strong
as long as we'r together
who cares about the weather
listen to the falling rain
listen to it fall
::Fardin Sohrabian

گفته بودي

تو گفته بودي آيم بديدنت اما
نيامدي و بهارم در انتظار گذشت

دقيقه ها همه شد روز و روزها همه سال
دو ديده ام به رهت بود و روزگار گذشت

ترا صدا زدم ازآسمان آبي رنگ
دلم به خون شد و ناليد و آن شرار گذشت

وجود من همه شد چشم و ناله شد همه سوز
به جستجوي تو هر دم چه بيقرار گذشت

برفت روز و مه و سال و هفته هايم ليك
دريغ آن همه عمري كه بي نگار گذشت

به انتظار تو هردم دو چشم "شايسته "
سپيد گشت و بخوابيد و شام تار گذشت

:: شايسته وحدت

یاعلی

يا علي گفتيم وعشق آغاز شد.
آسان نشد، اما نبودش لحظه اي پر ناب شد.
حاصل نشد، اما درونم جملگي سيراب شد.
ساكت شدم، پس حضورم هر كجا فرياد شد.
كشته شدم، تا وجودم تا ازل بيدار شد.

غم تو

گفتم: چشمم؛ گفت: براهش مي دار.
گفتم: جگرم؛ گفت: پرآهش مي دار.
گفتم: كه دلم؛ گفت: چه داري در دل؟
گفتم: غم تو؛ گفت :نگاهش مي دار!

كه مپرس

درد رنجي كشيده ام كه مپرس
دْرد دردي چشيده ام كه مپرس

زان دو جادوي مست خواب افشان
عشوه هاي خريده ام كه مپرس

زان لب دلنواز شكرخند
رازهاي شنيده ام كه مپرس

من! فراتر ز ملك تا ملكوت
خلوتي برگزيده ام كه مپرس

عالمي، صد هزار عالم را
با همين ديده، ديده ام كه مپرس

تا سراپرده قدم ز حدوث
عرصه اي در بريده ام مپرس

از كف ساقيان عالم غيب
ساغري در كشيده ام كه مپرس

با پروبال عشق در يك دم
تا بدانجا پريده ام كه مپرس

با همه عيب از كرامت دوست
به مقامي رسيده ام كه مپرس
:: مهرداد اوستا

پرواز

گفته بود:
اگر فقط
شوق پريدن باشد.
تو بي بال نيز؛
تا اوج آسمانها پر مي كشي .
Template Designed by Douglas Bowman - Updated to New Blogger by: Blogger Team
Modified for 3-Column Layout by Hoctro, a little change by PThemes